مجله اینترنتی کمونه|خبری|سلامت|سبک زندگی|

ناهید دایی جواد، خواننده موسیقی سنتی ایران در ۷۵ سالگی درگذشت.
خیابان، محوطه خط‌کشیده‌شده‌ای با بی‌نهایت فلش‌ که هر یک به سمتی امر می‌کنند، محل تردد و توقف ماشین‌ها و آدم‌ها...، گاه‌گاه میزبان میهمانان ناخوانده‌ای است با سازی در دست... میهمانانی که اتمسفر چندمتری را که اشغال می‌کنند با موسیقی به تعلیق درمی‌آورند.
اگر چیزی باشد که بتواند آناتما (Anathema) را از دیگر گروه های پراگرسیو راکی که امروزه فعالیت می کنند متمایز کند، تنوع کاری آن ها است. سخت است بتوانید گروهی را پیدا کنید که تصمیم بگیرند صدایشان را به طور مرتب تغییر دهند؛ به شدت و با موفقیتی که آناتما در تمامی این سال ها و از آلبومی به آلبوم دیگر انجام داده است.
الهام صفوی زاده، مجری و گوینده رادیو و تلویزیون با انتشار این عکس در اینستاگرامش نوشت: چه شب قشنگى بود، دورهمى با دوستان ناب وبامرامم، هنرمندان صاحب نام کشورم در جشن تولد سالار موسیقى ایران.
اساسا یکی از کارکردهای مهم موسیقی، برانگیختن احساسات است و مطمئن باشید اگر بتوانید در مواجهه با یکی از همین مخاطبان حرفه ای و پر مدعای موسیقی گوشی آنها را از دست شان بقاپید و در فولدر آهنگ های شان بالا و پایین کنید، حتما یکی دوتا از همین آهنگ های پاپ غمگین ایرانی پیدا می کنید.
ما همیشه در سفر زندگی سعی در افزایش درکمان داریم و آن را در مسیری که انتخاب کرده ایم به کار می گیریم و در هدایت خود از آن استفاده می کنیم. برای آناتما (Anathema) که گروهی انگلیسی است، این روند رو به رشد، چیزی انتخابی نبوده بلکه بیشتر روند طبیعی موسیقیشان از لحظه آغاز بوده است.
نام محمدرضا شجریان برای بسیاری از مردم ایران زمین هم‌تراز با موسیقی ایرانی است. حتی مخاطبان ژانرهای دیگر موسیقی وقتی صحبت از موسیقی اصیل ایرانی به میان می آید، ناخودآگاه تصویر شجریان را در ذهن تصور می کنند، شاید بی آن که حتی یک آلبوم از او را به صورت کامل گوش داده باشند.
گفت‌وگو با کامبیز روشن‌روان، آهنگ‌ساز
آن روزهایی که هنوز موسیقی فیلم در ایران جانی نگرفته بود، نام‌هایی بودند که در تلاش برای زنده‌کردن آن، برای وجودبخشیدن به آن و برای نزدیک‌ترکردن آن به فضای واقعی موسیقی فیلم در دنیا تلاش می‌کردند؛ کامبیز روشن‌روان یکی از همان‌هاست.
این روزها بازار پرسروصدا و پرهیاهوی موسیقی پاپ سرشار از خوانندگان جوانی است که ره صدساله را یک‌شبه طی می‌کنند و به ستاره‌ای مشهور تبدیل می‌شوند و سالن‌های بزرگ کنسرت را به تسخیر خود درمی‌آورند، ....
همه ما یک یا چند آهنگ داریم که همیشه می توانیم به آن ها گوش کنیم. مهم نیست از نخستین باری که آن ها را شنیده ایم چه قدر گذشته یا چند هزار بار به آن ها گوش داده ایم. آن ها همیشه گوشه ذهن ما هستند و همیشه از شنیدن آن ها احساس خوبی به ما دست می دهد.
فراگیری رسانه ملی باعث شد صدای آن‌ها در چهار گوشه ایران شنیده شود. هنرمندانی در این فهرست هستند که کار تیتراژخوانی به سکویی برای پرش آن‌ها تبدیل شد و ادامه مسیر را برایشان هموارتر کرد.
در دنیای سرگرمی افراد بسیار کمی وجود دارند که با یک نام در طول تمام سال های فعالیتشان در اوج بمانند و بتوان آن ها را یک شخصیت افسانه ای لقب داد.
نوای تنبور، نوای گوهر جان
طاهر یارویسی تنها نماینده تنبورنوازان نسل خویش است که به همان سبک و سیاق استادان صد سال پیش خود چه از نظر خوانندگی و چه از نظر شیوه نوازندگی در جایگاه خود، در قید حیات است.
از چی بگم برات؟
درباره خیلی چیزها، درباره تاریخ رپ، درباره اسم هایی که دیگر در رپ فارسی نیستند. درباره شهرتی که سال هاست به خوبی از پسش بر آمده. درباره روزگاری که از سر گذرانده و می خواهد از سر بگذراند. درباره دغدغه اش در مسائل اجتماعی و اصرار و تلاش برای رساندن پیام های سازنده ای که رسالت اصلی هنرمند است.
اجرا شهر-بازی از مهم ترین اجراهای سال های اخیر در فضای هنر ایران بود. اتفاقی که چه اهل موسیقی و چه اهل تئاتر باید آن را جدی بگیرند. چرا که در درجه اول، برای گوش و چشم مخاطبش احترام قائل بود و چیزی را سَرسَری در اختیارش قرار نمی داد. مملو از جزییات بود. جزییاتی که هر کدام از آن ها با دقت، براساس ایده مشخصی پرداخت شده بودند.
با توجه به پیشرفت روزافزون تکنولوژی و بهتر شدن کیفیت ساخت و همچنین برطرف کردن نقایص موجود در پیانوها، رقابت بین شرکت های سازنده و فروشنده ها بسیار نزدیک شده است و همین امر باعث سردرگمی بیشتر علاقه مندان این ساز می شود.
صدای پای خاطرات
دهه شصت عصر طلایی سینما و تلویزیون کودک و نوجوان بود. سال‌هایی که سالن‌های سینما پر از کودک و نوجوان می‌شد و والدین هم بدون دغدغه در کنار فرزندانشان به تماشای فیلم‌ها می‌نشستند.
گفت و گو با امین الله رشیدی درباره همه خاطراتی که از رادیو دارد؛ رشیدی از سال 27 وارد رادیو شد و اکنون قدیمی ترین خواننده آن به حساب می آید.
به رسم دیرینه فوتبال ایران و جهان برای حمایت از تیم ملی راه یافته به جام جهانی، سرانجام امیر تاجیک خواننده موسیقی متن حمایت از کاروان تیم ملی فوتبال کشورمان در روسیه شد.
«روح الله خالقی» اگر همان «ای ایران» را هم ساخته بود؛ در موسیقی ایران جاودانه بود؛ سرودی که در 27 مهر 1323 خورشیدی برای اولین بار در تالار دبستان نظامی اجرا شد
آخرین اخبار