مجله اینترنتی کمونه|سرگرمی|سلامت|ورزش|سبک زندگی|گردشگری|مد|دانلود

دور نیست زمانی که فروش 100 میلیون تومانی یک نمایش در تئاتر ایران، بیشتر شبیه آرزو و معجزه بود اما اینکه بدانیم در سالی که گذشت یک تئاتر بیش از دو میلیارد تومان در تهران فروخته، بهترین خبر برای علاقه مندان اقتصاد هنرهای نمایشی است.
رنج‌نامه‌هایی از زنان معاصر، با نگاهی به زندگی حضرت فاطمه؛ شاید توصیف خوبی از جدیدترین نمایش محمد رحمانیان باشد. «نام تمام مادران» تجربه‌ای است که رحمانیان در آن سراغ موضوعی مذهبی رفته و قصه‌های زندگی حضرت فاطمه را به عنوان یک زن فعال اجتماعی در ظرف امروز زنان ایرانی روایت کرده است.
«خانه‌ای در انتهای خیابان بهار» تلاشی است برای بازآفرینی موقعیت برزخی این زنان به حاشیه رانده‌شده، کوششی است برای به‌تصویرکشیدن زنانی که می‌خواهند از این دایره بسته تکرار و روزمر‌گی بگریزند.
لیرشاه یکی از متن‌های معروف ویلیام شکسپیر، نویسنده معروف است که تاکنون اجراهای مختلفی از این نمایش‌نامه در سراسر دنیا روی صحنه رفته است؛ به تازگی محمد عاقبتی این نمایش را در تماشاخانه ایرانشهر روی صحنه برده، با این تفاوت که این اجرا برای کودکان و نوجوانان در نظر گرفته شده است.
این روزها در تماشاخانه پالیز نمایش «ریش فیدل، غبغب مرکل» اثر امیر علی نبویان روی صحنه است. این نمایش نخستین کارگردانی امیرعلی نبویان محسوب می‌شود و در آن، سپند امیرسلیمانی، بهرنگ بقایی، رامونا شاه، مسعود کرامتی، فرزین محدث، روزبه مهر، مهشید ناصری، بهار نوروزپور و هدایت هاشمی به ایفای نقش پرداخته‌اند. به‌همین بهانه با امیرعلی نبویان و مسعود کرامتی گت‌وگو کرده‌ایم.
فرقی ندارد که چقدر خوره سینما رفتن و فیلم دیدن هستید یا این که تاریخچه صنعت سینما از بدو تولد تا امروز را تا چه حد از بر هستید؛ «بعضی از تجربه ها هیچ وقت قابل تکرار نیستند.
ایرج راد، مدیرعامل خانه تئاتر در گفت‌وگویی به مشکلات تئاتر در کشور ما اشاره می‌کند. وی تاکید دارد تئاتر هیچ نسبتی با صنعتی شدن ندارد و نباید هم داشته باشد.
در هفته پیش رو سالن‌های نمایشی شهر تهران پس از جشنواره تئاتر فجر با حضور چهره‌های بین‌المللی تئاتر دنیا و جمعی از حرفه‌های تئاتر و سینما جانی دوباره می‌گیرند.
شب شده اما تلویزیون بیدار است. حاشیه‌ها، حرف‌ها و حدیث‌ها، راست‌ها و دروغ‌ها در کنار چهره‌های سیاسی، هنری یا ورزشی به بحث گذاشته می‌شود. فردا صبح شبکه‌های اجتماعی پر می‌شود از کلیپ‌هایی که شب گذشته در برنامه شبانه ایکس یا ایگرگ پخش شده و توییتر از پیام‌ها در مورد حرف‌ها و سخنان مهمانان برنامه‌های شبانه منفجر می‌شود.
جشنواره تئاتر فجر همزمان نمادی است برای پایان یک سال تئاتری و آغاز سالی دیگر. با نگاه به جدول جشنواره تئاتر فجر هم می‌توان به مرور نمایش‌های برگزیده سال پیش پرداخت که در جشنواره امسال حضور دارند و هم می توان چشم‌اندازی از تئاتر ایران در سال آینده ترسیم کرد.
خندوانه روزهای خوبی را نمی‌گذراند و یکی از دلایل اصلی آن جداشدن از یار دیرینه‌اش، جناب‌خان، است. از این موضوع بارها گفتیم اما دلایل عدم موفقیت این برنامه در حال حاضر شاید به تحلیل جزیی‌تری نیاز دارد.
مستند پرتره زیرشاخه سینمای مستند قرار می‌گیرد که به ساخت فیلمی درباره چهره‌ای سرشناس در حوزه‌های مختلف اختصاص دارد؛ چهره‌های تاریخی، علمی، هنری، سیاسی، فرهنگی، ورزشی و... این نوع مستند اهمیت ویژه‌ای در مستندسازی دارد و ازجمله ویژگی‌های شاخص آن می‌توان به شناخت بصری مردم اشاره کرد.
تو جان نداری و عزیزِ جانی!
عروسک‌های روزهای کمی دورتر که هنوز تصاویرشان را در یادمان زیر‌و‌رو می‌کنیم، پرتعدادند شخصیت‌های کودکی‌مان که در بزرگسالی هم با آن‌ها کودکی می‌کنیم. در این پرونده می‌خواهیم به برخی از آن ماندنی‌های بی‌جان اشاره کنیم که پیش چشم ما حسابی جان یافتند و دوست‌داشتنی شدند.
حسین کیانی در زمینه تئاتر ایرانی و با بهره‌مندی از نقطه‌نظرات انتقاد اجتماعی همواره یکی از پایه‌های اساسی تئاتر این روزهای ماست و البته پارسا پیروزفر هم در این سال‌ها همواره بر وجوه منتقدانه در آثارش تأکید کرده است .محمدحسن معجونی هم این‌بار یکی از تندترین متن‌های نمایشی قرن بیستم را به صحنه آورده است .
این روزها تلویزیون تقریبا در همه شبکه‌ها یک برنامه صبحگاهی دارد. اتفاقی که چندسالی می‌شد از آن دور بودیم و بجز یکی‌دو برنامه محدود هیچ برنامه‌ای در غالب صبحگاهی روی آنتن نمی‌رفت.
گفت‌و‌گو با کیومرث مرادی، کارگردان نمایش «نامه‌های عاشقانه از خاورمیانه»
زن، واژه‌ای که از آن آفرینش لبریز می‌شود راوی «هزار و یک شب»هاست. راوی سرزمینی که تنها ازعاشقانه‌هامی‌گوید، سرزمینی که ساکنانش دنبال معنای جهان بودند و حالا در نقطه‌ای از تاریخ حبس شده‌اند. به گفته حافظ موسوی «اینجا خاورمیانه است، سرزمین صلح‌های موقت، بین جنگ‌های پیاپی» و «این لکنته که از میان خون ما می‌گذرد تاریخ است».
گفت‌وگو با آروند دشت‌آرای و مارین ون‌هولک به بهانه اجرای «باغبان مرگ»
روند دشت‌آرای، کارگردان تئاتری که سال‌هاست با تشکیل کمپانی هنرهای اجرائی ویرگول در تلاش است تا در فضایی مستقل، تجربه‌های تئاتری‌اش را با مخاطبان شریک شود، مدتی است با همکاری مارین ون‌هولک هلندی که همفکر و همسر او نیز هست، این تجارب را بسط و گسترش داده و ازاین‌رو اجراهای «درباره تصویرت از من تجدیدنظر کن» را در کشورهای مختلف روی صحنه برده‌اند.
شورش آنلاین ها علیه جام جم
در این چند سال که تلویزیون در خواب غفلت بوده و آنقدر درجا زده که همه رقیبان ماهواره ای از کم بودجه ترین تا سازمان یافته ترین شان خیلی راحت آن را پشت سر گذاشتند و برای خودشان یکه تازی می کنند.
فردریش دورنمات نمایشنامه ای به نام « ازدواج آقای می سی سی پی» دارد که در چرخه ای دیوانه وار از گذر زمان ماجرای دسیسه گری یک سیاستمدار قدرتمند و زنی فتنه گر را روایت می کند. هم مرد و هم زن با مسموم کردن همسر خود دست به قتل زده اند چون دریافته اند که به آنها خیانت شده است.
بهانه این گفت و گوی نسبتا طولانی با نویسنده درجه یکی مثل جعفر مدرس صادقی برای من که در این دهه هر کجا بحث ادبیات جدی و تاثیرگذار بوده به واسطه و بدون واسطه نام جعفر مدرس صادقی را می شنیدم و می شنوم، فرصتی بود تا سویه هایی از ظرافت های فنی و ذهنی او را این بار در قالب گفت و گویی اول از همه برای خود و دوستداران این نویسنده تاثیرگذار آشکار کنم.
آخرین اخبار